Бүсгүйн Тэмдэглэл

Саяхан нэг өдөр яахоо мессенжерт ортол үеэл маань аватар дээрээ "Хоёр хүн нийлж амьдрал зохиодог ч түүнд амьтны зөнгөөр хандаж үл болно" ч гэл үү, тиймэрхүү утгатай үг биччиж, яг үнэндээ сайн ойлгосонгүй, "Яасан сүрхий юм биччээв" гэтэл урьдаас зовлонгоо ярьлаа. Би түүнийг чаталж байхдаа уйлсан гэдэгт итгэлтэй байна.

Бид хоёр хар багаасаа нэг сургуульд, нэг ангид хамт сурсан. Хамаатан садан гэхээсээ илүү найзууд шиг байдаг, муудах, сайндах үе бишгүй л байсан, хуваалцах нууцаа хуваалцаж явсан боловч эмэгтэй хүн гэдэг дотроо ихийг нуух, ихийг тэвчих чадалтай байдаг юм байна. Тэр маань оюутан байхдаа ангийнхаа залуутай дотносож, удалгүй хөөрхөн охинтой болж амьдралаа эхэлсэн хүн. Сургуулиа төгссөний дараа хэн хэн нь монголд мэргэжлээрээ олигтой ажилд орох боломжгүй байсан учир нөхөр нь солонгос явж хэдэн жил ажиллаж ирээд, хоёулаа одоо монголын томоохон нэгэн компанид давгүй ажил хийцгээдэг. Орох орон, унах унаатай, машин тэрэгний наймаа хийж давгүй мөнгө олж байх шиг байдаг, дутах гачигдах юмгүй хоёр.
Үеэл маань намайг монголд байхийн л," уулзъя, учиръя, өнөөдөр нэг сайхан ярьж сууя л даа" гээд санаачлага гаргах мөртлөө уулзаад төд удалгүй "явлаа, явахгүй бол болохгүй" гээд алга болж өгдөг, заримдаа бүр ирдэггүй, бид ч "Энэ хачин амьтан шүү, нээх санаачлага гаргачихаад өөрөө ингээд алга болдог юм" гэсгээд мартацгаадаг юм. Хүргэнээ бол би сайн мэдэхгүй ээ, шударга хэлэхэд тэр хоёрыг анх найзалж эхэлж байхад нь эрүүл нэг ч удаа хараагүй, харин суусан хойноо амьдралаа давгүй аваад явж байх шиг санагддаг учир үнэлдэг л байлаа.

Гэтэл сүрхий үгээр чаталж эхэлсэн тэр өдөр үеэл маань надад бүх нууцаа дэлгэлээ. Нөхрөөсөө салж, охиноо аваад, хоёулаа нэг өрөө байр хөлсөлж амьдарч байгаа гэнээ. Яагаад салсан учрыг нь асуувал архи уугаад зодоод байдаг гэнэ. Тийм байдлаар хэдэн жил болж. Сүүлдээ алчихаж ч магад гэж айгаад, шууд л зугатаах арга бодож байгаа гэлээ. Одоо салсан нөхөр нь "Олох л юм бол алнаа" гээд явж байгаа сурагтай, айсан үеэл маань бушуухан гадагшаа л бол хаашаа ч хамаагүй гармаар байна гэх. Би ч эхэндээ үеэл маань хүний ганц охин, дээрээ баахан ах нартай, эрх өссөн тул хэрүүлийн үеэр ганц алгадуулаад сүржигнэж байж ч магад гэж бодоод "Хааяа нэг хэрүүлийн үеэр нэг нэгнээ алгадаад авах тохиолдол ч байна ш дээ. Чи тэгээд сүржигнэж байгаан биш биз дээ" гэхэд "Ээ алгадах гэдэг чинь илэх л гэсэн үг" гэхийг нь сонсоод юу гэхээ мэдсэнгүй. Яг цагаа тулахаар тусдаа амьдрал хөөгөөд явчихсан, ядаж л нэг дор амьдардаггүй болохоор хэдэн ах нар нь сайн ойлгож ч байгаамуу үгүй юм уу, үеэл маань тэднээс нь өөр наашаа гэх төрсөн төрөл садангүй хүн.

"Найз нь гаднаа жаргалтай царайлж хэдэн жил явлаа, сайн ч ойлгочих хүнгүй дотроо л уйлж явна. Нөхөр өөрөө хачин хүүхэнтэй яваад, зүв зүгээр байгаа намайг хардаад алчих гээд байх юм. Хардсандаа хутга хүртэл тулгаж намайг байцаасан. Би тэр хүнийг ар гэрийн халамжаар өчүүхэн ч дутаагаагүй. Ардаа санаа зовохгүй байх тусам наргиж зугаалах нь л ихэссэн. Албан тушаал дэвшсэнээсээ хойш архи уух, гадуур явах нь ихсээд, "Мухар үхэрт худаг бүү үзүүл" гэдэг шиг л юм болж байна. Ингэж явсаар нэг өдөр алуулж мэдэх нь. Хаашаа ч хамаагүй гараад, гадаад хүнтэй ч хамаагүй гэрлээд охиныхоо ирээдүйг л бодож амьдармаар байна." Энэ бол үеэлийн маань үг.
Надад хэлэх үг үнэхээр байгаагүй. "Би чадлаараа туслая" л гэсэн. Яаж гэдгээ өөрөө ч мэдэхгүй байна. Гадагш нь явуулах талаар хөөцөлдөх үү? гэтэл хаашаа явуулах уу? Солонгос явуулж биегүй болголтой биш. Гэр бүлийн амьдралаар хэдэн жил амьдарч мэргэжлээсөө хөндийрсөн хүн одоо сурна гэж бараг л үлгэр.

Би нэг хоёр хүнээр Монгол залуусаа дүгнэхийг үнэхээр хүсдэггүй. Нэг хүнтэй болж бүтэлгүй, зовж шаналаад үлдлээ гэхэд хэзээ ч "Монгол залуус ийм ш дээ" гэж бодож байгаагүй, надтай таарсан нь ийм байж дээ л гэж бодож явсан. Гэхдээ дээрх шиг амьдрал үнэхээр олон болжээ. Юу ч гэхэв дээ.