Бүсгүйн Тэмдэглэл

Нэг өглөө ажилдаа гарах гээд яаруу зогсож байсан чинь үүдний хонх дуугараад, би "Шуудан зөөгч л байхдаа" гэсэншүү юм бодоод орох хаалгыг онгойлгох товч дарчихаад, үсээ сэнсдэж байтал яах аргагүй манай үүдийг тогшин, орж ирсэн ДиЭйчЭл-ийн шуудан хүргэгч залуу жижигхэн хайрцагтай илгээмж надад атгуулав. Надад илгээмж ирнэ гэж ерөөсөө санаагүй учир, таньдаг хүмүүсийн нэг л миний хаягыг ашиглан илгээмжээ авч байгаа юм байх даа гэсэншүү юм бодоод дээрх хаягыг нь хартал яах аргагүй миний нэр хаяг дурайж, нөгөө талд нь баахан япон бичиг харагдахад сая л хэнээс ирсэнг нь таалаа. Бараг хоёр гурван сарын өмнө билүү дээ, блогоор маань дамжуулж нэг хүн жижигхээн текст германаас монгол руу орчуулж өгөхийг гуйсан юм. Үнэндээ орчуулга гэж сүйд болохооргүй амархан юм байсан л даа. Орчуулж өгөөд хаягаар нь савтал, орчуулуулсан хүн маань баярласнаа хэлээд, шуудангийн хаягаа өгөөч гэсэн юм. (би гэхдээ яахийн яахийн гэж нэрэлхсэн л дээ :П) Тэгсэн хаягаар минь баярласан сэтгэлийн бэлэг ирсэн нь тэр байжээ. Байдгаараа баярласан би хайрцагтайгаа тэр чигээр нь ажлынхандаа үзүүлэхээр авч яваад ажил дээрээ задлах гэсэн боловч тэсэлгүй замдаа автобусан дотор задалж үзсэн юм. Дотор нь байгаа бүх юман дээр нь наадаг цаасан дээр монголоор тайлбар бичээд наачихсан, бүс, япон кекс, шоколадтай шагшуурга, гар хийцийн саван гээд маш хөөрхөн гоё зүйлсүүд байсан. Манай ажлынхан ч бүгд л ямар гоё юм, хүнээс илгээмж аваагүй ямар удаа вэ, ийм илгээмж авах юмсан гээд шагширалдаад л, шагшуур кексээ хувааж идсэн. Хөлрөхөөс сэргийлж суганд наадаг наалтыг нь тэр өдөр бүгдээрээ нааж туршиж үзсэн хэхэ. Банк, сургууль, интернэт, утас, даатгал гэх мэт үйлчилгээ үзүүлдэг газруудаас ихэвчлэн мөнгө нэхсэн захиа л хүлээн авах байдлаар шуудангийн үйлчилгээ "мэдэрдэг" надад бол маш гоё, бас том сүрприйз байлаа.
10-20 минутын хөдөлмөрийг минь үнэлж ийм сайхан баярлуулсан Б. Г-дээ маш их баярлалаа.